KUSURLU FİLM DEDEKTÖRÜ

DOZU AYARLANAMAMIŞ BİR TUVALET KOMEDİSİ (MASTERMINDS)

Manolya Darkız

@FkarayeL

BU YAZIYI PAYLAŞ

Masterminds için söylenebilecek en olumlu şey yaratılan hikayenin potansiyeli. Film gerçekten çok iyi olabilirmiş!

Tarihteki en büyük, en absürt ve en ilginç banka soygunlarından birini mizahi bir sosla sinemaseverlerin seyir sofrasına servis eden Masterminds, bel altı diyalogları çıkarılırsa iyi bir çabalama örneği. Film 1997 yılında gerçekleştirilen, Loomis Fargo & Company adlı şirketin sürücülüğünü yapan David Scott Ghannt'ın öyküsünü perdeye aktarıyor. Ghannt ve ekibinin, çaldıkları 17.3 milyon dolar ile birlikte sırra kadem basma macerasını anlatan film, kadrosuyla göz dolduruyor demek çok isterdim ama feci halde gözümü yoruyor.

Başrollerde; Zach Galifianakis, Owen Wilson, Jason Sudeikis ve Kevin J. O'Connor'un yer aldığı filmin yönetmen koltuğunda ise Jared Hess oturuyor. Hess'in artık yönetmen koltuğunda değil de evdeki televizyon koltuğundan hiç kalkmamasını tavsiye ediyorum.

Filmle ilgili ilk olarak şunu söylemeliyim ki; komedi dozunu kaçırmış bir yapım. Tuvalet komedisinden öteye gidememiş, zorlama gülme sahneleriyle dolu, yönetmen egosundan reji gözünü kullanamamış bir Jared Hess örneği. Yönetmen kesinlikle kurguyu hızlandırıp dinamizme dinamizm katacak tecrübede değil. Polisiye komedi çekiyorsun ama kurgu zayıf, olacak iş mi? Filmde soygundan ziyade bel altı sohbetler devreye girince komedi çizgisinin zayıflığı filmi zedeliyor. Bir kere hikayedeki her kahraman çok klişe bir şekilde yaratılmış. Kimin neye nasıl tepki vereceğini o karakter daha sahneye girer girmez anlayabiliyorsunuz. Özellikle Owen Wilson ve Zach Galifianakis filmde zorlama komik, itici derecesinin zirvesinde, klişe performanslarıyla dikkat çekiyor.

Karakterlerin tavırlarının yanında giyim tarzı ve düşünce yapısı öylesine basit ve taklitçi tasarlanmış ki,’İnsan, kariyerine bu denli nasıl yazık eder’ diye düşünmeden edemiyorum. Owen Wilson'ın kamera arkası görüntülerinde elinde text, sahneyi anlatan yönetmeni dinlemediğini gördüm. ‘Her şeyi ben bilirim, bana sahnemi anlatma’ kafası ne acı öyle değil mi Manolya sever okurlarım?

Filmin en zayıf yanlarından biri her karakterin sesini yükselterek komik olmaya çalışması, ses ne kadar yükselirse komik olunmuyor, aksine itici olunuyor. Büyük büyük oynamak, seyirciyi güldürmekten ziyade ‘yeter bu sahnede de bağırma’ deme isteği uyandırıyor. Karakterlerin dışında yönetmenin bazı konulara yaklaşımında da oldukça büyük sıkıntılar var. Mesela oyuncular arasında ayrımcılık yapıyor. Zach Galifianakis'e özel bir çekim uyguluyor, yakın planlarını özenli ayarlıyor. Diğer oyuncuların sahnelerini ise umarsızca kamera kullanımıyla çekiyor. Hess'in, karakterlerin bağıra bağıra gülme sahneleriyle adeta akıl hastanesinden kaçmış insan tavrı resmetmek istediğini düşünüyorum.

Masterminds için söylenebilecek en olumlu şey yaratılan hikayenin potansiyeli. Film gerçekten çok iyi olabilirmiş. Belli bir standart yakalanmış ama tuvalet komedisinden öteye gidilmeyince işte, insan filme dair umudunu kaybediyor. Yine de belli sahnelerde yeni şeylerin denenmiş olması umut verici. Figürasyon oldukça başarılı. Bunların dışında Owen Wilson'ın  filmografisindeki zayıf filmlerden biri olacak bir yapım. Yönetmenin de üniversitelerde hocalık yapma yaşı gelmiş de geçiyor bile...

MANOLYA'DAN DETAYLAR

Masterminds gerçek bir hikayeden uyarlanmıştır.

Film 25 000 000 $ bütçeyle çekilmiştir.

Filmin çekimlerinde 1000'e yakın figürasyon kullanılmış.

Dış çekimlerde güneş kimsenin başına geçmesin diye 100 adet hasır şapka kullanıldı.

Yönetmen film çekimleri boyunca uzun sakallarını hiç kesmedi.

Jared Hess'in birçok sahneyi çekerken gülmekten yerinde fırladığı gözlendi.

 

 

YORUMLAR [0]